Poetyka

Po śmierci Kastorego wszystkie te pisma przeszły na własność jego wnuka, Zygmunta Matkowskiego w Krakowie, a z rąk Matkowskiego do doktora Raspa, prokuratora w Katowicach, do którego z kolei trafił w 1910 r. Adolf Sternschuss i dokonał za jego zezwoleniem wiernego odpisu wiersza, przekazując następnie jeden jego egzemplarz Zenonowi Przesmyckiemu. Nie wiadomo niestety, jak ustosunkował się do tego wiersza Miriam, ale wydaje się, że powątpiewał w autorstwo Norwida, nie włączył bowiem tego utworu do swojego rejestru wierszy poety, wskazując w ten pośredni sposób nurtujące go wątpliwości. Podejrzliwość taka, zawsze uzasadniona w tego rodzaju przypadkach, tu na szczęście była niepotrzebna, wiersz bowiem: a. był napisany (o ile wiadomo) ręką Norwida; b. posiadał typową dla jego utworów strukturę poetycką; c. zawierał motywy, obrazy i wyrażenia znane z innych nie opublikowanych jeszcze w roku 1910 autentycznych utworów Norwida; d. paralelizował się z innymi wypowiedziami Norwida w sporze z "trzema hrabiami" (Krasiński, Cieszkowski, Potocki).

Szkolenia Biznesowe mistrz perswazji kurs szkolenia zamknięte Poetyka .